Stil

Het is stil in mij.

Stil om het het grote verlies van mijn papa. Hij is vorige week vrijdag overleden na een reeks in volle hoop zijnde dagen in het ziekenhuis. Zo intens, met zoveel verdriet maar enorm veel liefde, hebben we hem moeten laten gaan. Hij heeft de reeks harde klappen van zijn hart niet meer overwonnen.

Ik had hem zo graag nog even bij ons willen houden. Te laten genieten van zijn grote avontuur samen met mama in het zonnige Spanje. Doen wat hij altijd al had willen doen. Zo ook, zijn verjaardag vieren in de Spaanse zon.

“Als ik dat maar red

hoor ik hem keer op keer in mijn hoofd zeggen. Het mocht inderdaad niet zo zijn, papa. Je bent nu alleen op reis gegaan. Terug naar jouw mama, papa, broers en iedereen die jou op aarde zo lief is geweest.

Geef ze daar allen een kus van ons, pap!

Ik ga proberen de draad weer op te pakken. Zowel online als offline. De zware, verdrietige twee weken ‘vakantie’ is ook voor mij voorbij.

Mei

The most beautiful month

Wie had dit kunnen bedenken…

🖤

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s